[sgkatsos]

Με βάση τις ενημερώσεις από τα διάφορα ειδησεογραφικά καθώς και τα εξειδικευμένα sites (ypodomes , metafores κ.α.), μπορεί να σχηματιστεί μία γνώμη ότι η τρέχουσα διακυβέρνηση των υπουργείων είναι εστιασμένη στα έργα που προσφέρουν εργασία σε ιδιωτικές εταιρίες. Μέσω της ανάθεση των έργων (με ή και χωρίς διαγωνισμό) η πολιτεία εξασφαλίζει ένα συνδυασμό χαμηλού κόστους – ποιότητας και χωρίς να αναλαμβάνει νέα επιπλέον σταθερά κόστη.

Με αυτό τον γνώμονα, βλέπουμε νέα έργα υποδομών, όπως η νέα γραμμή μετρό, η νέες γραμμές της ΕΡΓΟΣΕ, οι νέες οδικές αρτηρίες.

Οι αστικές συγκοινωνίες έχουν όμως και ένα κοινωνικό ρόλο. Δεν είναι μία κερδοσκοπική επιχείρηση που πρέπει να κερδοφορεί για να επιβιώνει. Για να εξυπηρετούνται όλο και περισσότερες περιοχές υπάρχουν πολλές ζημιογόνες γραμμές που όμως πρέπει να λειτουργούν. Όσο υπάρχει αυτός ο κοινωνικός χαρακτήρας θα πρέπει να υπάρχει το κράτος που τις συντηρεί και αυτό θα το κάνει με κόστος, είτε εσωτερικό (ΟΣΥ) είτε εξωτερικό (ΚΤΕΛ) με επόπτη τον ΟΑΣΑ.

Ένα επιπλέον παράδειγμα πάντως είναι οι σταθερές συγκοινωνίες όπου βλέπουμε ανάπτυξη με νέες γραμμές και σταθμούς αλλά στην καθημερινή λειτουργία η ποιότητα υπηρεσιών είναι κατώτερη και των αναγκαίων και των ανακοινωμένων. Εδώ και η δημόσια ΣΤΑΣΥ και η ιδιωτική HELLENIC TRAIN δεν καταφέρνουν να προσφέρουν τα προσδοκόμενα.

Νέο παράδειγμα είναι η απελευθέρωση των υπεραστικών συγκοινωνιών που θα φέρει νέα δυναμική στην αγορά.